ik zit vol rafels

fraaie, gekke, imperfecte
ze zijn me lief
dat maakt me boos

op strakke lijnen
bewaakte grenzen
die fulmineren

wat kan daarbinnen
hoe niet, wie wel
op welke manier

ik rafel te veel

maar buiten dat binnen
is liefde een taal
het leven een lied

bloeien mijn rafels
en blijven ze heel