zie hoe een oktoberboom
zich ontdoet van haar sleets
ritselende zomerdracht

die ze, althans voor mij, iets
te dwarrelblij loslaat op het ritme
van seizoenen en de wind

geleid door zwaartekracht grijp ik
me vast aan de roodoranje geur
en stamel zinloze heimweewoorden

op zoek naar uitstel van voorbij
speel ik onzeker met de kleur
van loslaten en eindigheid