Het recht op een humane dood

Op zaterdag 18 april was de Algemene Leden Vergadering van Coöperatie Laatste Wil, CLW. Haar missie is baas worden over ons eigen sterven in Nederland. Ik ben lid omdat:

  • iedere vorm van hulp bij zelfdoding verboden is volgens artikel 294 van het wetboek van strafrecht, dit artikel is 150 jaar oud
  • de enige uitzondering hierop alleen geldt voor artsen die daarbij wel gebonden zijn aan de gecompliceerde wet op euthanasie
  • de politiek niet in staat lijkt om dit sterk verouderde artikel te verwijderen uit het wetboek van strafrecht
  • driekwart van de Nederlandse bevolking anders denkt over humaan sterven
  • CLW deze feiten serieus neemt en strijdt voor een humaan beleid rondom sterven.

Voor mij is het van groot belang dat ik zelf de regie heb over mijn levenseinde. Alleen ik kan bepalen wanneer mijn leven ondraaglijk of voltooid is. Op dat moment wil ik zelf bepalen wie ik bij mijn wens om te sterven betrek. Dit is voor mij volstrekt logisch. Alle keuzes die in mijn volwassen leven maak en heb gemaakt zijn privé. Denk aan partnerkeuze, kinderloos zijn, de studies die ik heb gevolgd en het werk dat ik doe. Waarom zou ik niet zelf mogen bepalen wanneer ik met dat leven wil stoppen? Ook dit is een privékwestie. Dat stokoude artikel moet daarom zo snel mogelijk verdwijnen naar het historisch archief om plaats te maken voor een goed en humaan beleid dat past bij onze tijd en onze ideeën.

Ik kijk terug op een inspirerende ledenvergadering en interessante gesprekken met betrokken mensen. De volgende stap is om ook mijn steentje bij te dragen aan de doelstelling van de Coöperatie Laatste Wil.

Wil je meer weten over de CLW? Neem op de website: http://laatstewil.nu.

Klik hier als je wilt reageren.