De Vrijheidsmaaltijd, voor velen inmiddels een bekend fenomeen, vindt plaats op 5 mei in veel dorpen en steden in Nederland. Op de website van Nationaal Comité 4 en 5 mei staat: ,,Aan de eettafel ontmoet je nieuwe gezichten, vinden we elkaar in de verhalen die we delen over vrijheid en onvrijheid en veranderen onbekenden in bekenden.”
Mijn partner en ik schoven aan bij de Vrijheidsmaaltijd, georganiseerd door Otto en Joost, eigenaren van De Tijdberg in Deventer en hun enthousiaste vrijwilligers. Er was plaats voor 30 gasten en er was geen stoel onbezet. We kwamen binnen in de prachtig ingerichte ruimte, met sfeervol gedekte tafels. De nationale bevrijdingssoep, deze keer bedacht en bereid door Janny van der Heiden, was uitgebreid tot een heerlijk vegetarisch 3-gangendiner.
Joost heette ons welkom en vertelde waarom de Vrijheidsmaaltijd perfect aansluit bij de missie van De Tijdberg. Met De Tijdberg bieden zij ,,een plek voor de kunst van het leven. Een plek om te genieten van kunst en muziek en lekker eten. Maar ook een plek van bezinning waar de tijd soms even stil staat. Een plek waar kunst een nieuw leven krijgt”. Otto vertelde wat er op het menu stond. Bij de Vrijheidssoep waren er verschillende toppings, het hoofdgerecht bestond uit gevulde paprika, Turks brood en een frisse salade, en er was een heerlijk nagerecht.

Iedere gang werd ingeleid met een gedicht en een kort interview met een van de gasten over het thema vrijheid. Een van hen was Eduard, de 93-jarige vader van Otto, de enige in het gezelschap die de Tweede Wereldoorlog zelf heeft meegemaakt. Hij vertelde hoe hij als 12-jarig kind de bevrijding, maar ook de hongerwinter in Den Haag heeft ervaren. Zijn nuchtere en relativerende toon raakte mij. Is dit was het leven met een mens doet, doorgaan en relativeren?
Tijdens het diner was er alle ruimte om kennis te maken met tafelgenoten en in gesprek te gaan. Ik kijk terug op mooie gesprekken, met verschillende mensen want natuurlijk hebben we tussen de gangen door een keer van plaats gewisseld.
Ik heb genoten en hoop van harte dat Joost en Otto ook volgend jaar de Vrijheidsmaaltijd organiseren. Dan zijn wij er zeker weer bij.
