steeds vaker merk ik dat onzin-zaken snel gaan
en belangrijke dingen langzaam
hoe krijgen we de boel eindelijk eens duurzaam
de aarde kwijnt weg als een uitgeput lichaam
steeds meer plekken zijn gevaarlijk, onherbergzaam
zoveel mensen zijn doodmoe, angstig of eenzaam
waar is de vriendelijkheid, de glimlach wie is er nog behulpzaam
zijn we werkelijk zo onhandig, sociaal zo onbekwaam
terwijl ik dit neertik, voel ik dat ik me schaam