die ene angstige droom, steeds weer
een tiental kraaien vliegt af en aan
spit tussen fragmenten in zijn hoofd

beelden scherp als de scherven
van een gebarsten spiegel
vervlogen stukken klein geluk

ineens was alles weg
ineens was er die onleefbare grens
tussen ervoor en erna

het was niet perfect, maar hij leefde
later bestond, gevuld met plannen en liefde
in zijn tuin wilde bloemen en vogels

nu rest een verwoeste plek
het overleven, de heimwee en de donkere
nachten met krassende kraaien