de dood
ja, ze wist het, hij zat op haar hielen

hij ging er steeds vandoor zonder haar
en dan weer, reikte hij naar haar hand
die angst

ze wilde niet, maar verlangde
naar zijn armen, naar die knevel, die knuffel
en dan meegaan

zonder lichaam
licht

naar waar?
naar nergens, dacht ze, antwoordde ze
als men er naar vroeg

naar ergens, hoopte ze, droomde ze
iets met kleur, paars geel groen
of anders

nee, geen weerzien, geen, oude bekenden
zij zijn, dat is voorbij
het mocht leuker, vrijer en liever ook

reïncarneren?
nee, nou ja, op Neptunus misschien
of hier, als een spin in haar web

om toch nog even, stiekem
maar liever niet
liever groen geel paars

of niets