de nacht valt
vertelt, verbeeldt
hoe wie weet ooit

ze donkert grijs
verguist, verknipt
wat hij verzwijgt

zo duurt de nacht
spookt en grijnst

of ze vlindert en verrast
wiegt hem zacht

dan heeft hij rust
geeft ze taal die rijmt
niet draait of liegt

tot de dag hem daagt
alles vervaagt
zijn pak weer past