ze had een reden
en al zo lang, zei ze
‘doe het niet,’ zei men

ze zette de deur open
niemand stapte
of keek naar binnen

ze kleedde zich uit
bleef naakt voor hen staan
men keek, maar zag haar niet

ze stortte haar hart uit
men zuchtte, keek weg
het bleef stil

ze verdween
men zocht haar, zwijgend
aangeslagen

en vond haar, wit en koud
‘waarom,’ vroeg men
‘waarom?’